Dit onderzoekrapport gaat over de implementatie van beleidsvorming in de praktijk van de rampen- en crisisbestrijding. Het onderzoek is uitgevoerd in het kader van leergang 11 van de Master of Disaster and Crisismanagement aan het NIFV te Arnhem (2008-2010).
Hoewel vele jaren werkzaam in dit werkveld, heeft het mij (weer opnieuw) geleerd, dat de dynamica van een relationele en multi-actoren omgeving een grotere impact heeft op onze beleving van de werkelijkheid dan we voor onszelf steeds willen denken en geloven. Het zijn processen waar niemand aan ontsnapt en waar iedereen op zijn eigen niveau steeds weer zijn positie in moet kiezen.
Berry van Son
maandag 19 april 2010
zondag 18 april 2010
Samenvatting
Dit onderzoek gaat over de implementatie van beleid in de praktijk van de rampen- en crisisbestrijding van de Veiligheidsregio Zuid-Holland Zuid over een periode van 20 -25 jaar.
De vraagstelling is: “waarom is implementatie van beleid zo complex en welke factoren spelen daarbij een rol?”.
Dit onderzoek benadert en verklaart de vraagstelling vanuit diverse invalshoeken.
Een belangrijke invalshoek is dat beleid en implementatie zich op een bepaalde wijze tot elkaar verhouden. Deze studie beschouwt beleid en implementatie vanuit een synoptisch- rationele benadering en vanuit een multi-actor gerichte procesmatige benadering.
Het onderzoek zelf wordt uitgewerkt op drie manieren. In de theorie worden drie benaderingen bestudeerd, n.l. die van implementatie als complexity of joint action (Pressman en Wildavky), implementatie als evolutionair proces (Weick) en implementatie als netwerkmanagement (de Bruijn, ten Heuvelhof).
Het onderzoek in de praktijk gebeurt aan de hand van inhoudsanalyse van open interviews (N=3) en door de afname van een vragenlijst en interviews (N=23) onder functionarissen werkzaam in het veld van de Veiligheidsregio Zuid-Holland Zuid. Operationalisering van de inhoudsanalyse en de items voor de vragenlijst/interviews gebeurt op basis van categorieën en factoren, opgesteld vanuit de onderzochte literatuur.
Alle gekozen invalshoeken leveren inzichten op hoe implementatie werkt en hoe het in de onderzochte regio is beleefd. Een duidelijke conclusie is dat in het geval van het beleid van de rampen- en crisisbestrijding in Nederland - en in bijzonder in de regio Zuid-Holland Zuid- het onderzoek leert dat een beleidsmatige of synoptisch - rationele benadering niet de bepalende factor voor de implementatie is geweest. Maar dat de elementen uit een multi-actor gerichte procesmatige (relationele) of evolutionaire gerichte benadering meer als de dominante factoren van een effectieve implementatie van het beoogde beleid worden ervaren.
Discussie werpt de vraag op of men in de praktijk - en vanuit het management - niet beter en vooral systematisch vanuit deze benaderingen en invalshoeken moet kijken naar de onderliggende processenen van implementatie en van daaruit moet werken aan een effectieve uitvoering van beleid.
De vraagstelling is: “waarom is implementatie van beleid zo complex en welke factoren spelen daarbij een rol?”.
Dit onderzoek benadert en verklaart de vraagstelling vanuit diverse invalshoeken.
Een belangrijke invalshoek is dat beleid en implementatie zich op een bepaalde wijze tot elkaar verhouden. Deze studie beschouwt beleid en implementatie vanuit een synoptisch- rationele benadering en vanuit een multi-actor gerichte procesmatige benadering.
Het onderzoek zelf wordt uitgewerkt op drie manieren. In de theorie worden drie benaderingen bestudeerd, n.l. die van implementatie als complexity of joint action (Pressman en Wildavky), implementatie als evolutionair proces (Weick) en implementatie als netwerkmanagement (de Bruijn, ten Heuvelhof).
Het onderzoek in de praktijk gebeurt aan de hand van inhoudsanalyse van open interviews (N=3) en door de afname van een vragenlijst en interviews (N=23) onder functionarissen werkzaam in het veld van de Veiligheidsregio Zuid-Holland Zuid. Operationalisering van de inhoudsanalyse en de items voor de vragenlijst/interviews gebeurt op basis van categorieën en factoren, opgesteld vanuit de onderzochte literatuur.
Alle gekozen invalshoeken leveren inzichten op hoe implementatie werkt en hoe het in de onderzochte regio is beleefd. Een duidelijke conclusie is dat in het geval van het beleid van de rampen- en crisisbestrijding in Nederland - en in bijzonder in de regio Zuid-Holland Zuid- het onderzoek leert dat een beleidsmatige of synoptisch - rationele benadering niet de bepalende factor voor de implementatie is geweest. Maar dat de elementen uit een multi-actor gerichte procesmatige (relationele) of evolutionaire gerichte benadering meer als de dominante factoren van een effectieve implementatie van het beoogde beleid worden ervaren.
Discussie werpt de vraag op of men in de praktijk - en vanuit het management - niet beter en vooral systematisch vanuit deze benaderingen en invalshoeken moet kijken naar de onderliggende processenen van implementatie en van daaruit moet werken aan een effectieve uitvoering van beleid.
Abonneren op:
Posts (Atom)